Polecenia osoby kierującej ruchem, znaki drogowe i sygnalizacja świetlna – kolejność obowiązywania
Zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym każdy uczestnik ruchu oraz wszystkie osoby znajdujące się na drodze mają obowiązek w pierwszej kolejności stosować się do poleceń i sygnałów stosowanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do kontroli. Mają one pierwszeństwo przed sygnalizacją świetlną oraz znakami.
Pamiętaj! Jeśli na drodze znajduje się policjant lub inna osoba uprawniona do kierowania ruchem, a dodatkowo działa sygnalizacja świetlna, to musisz bezwzględnie stosować się do wydawanych poleceń. Oznacza to, że nawet wtedy, gdy sygnalizator wskazuje czerwone światło, może zostać wydane polecenie zezwalające na wjazd na skrzyżowanie. Sygnały wydawane przez kierującego ruchem zawsze mają pierwszeństwo, dlatego musisz je traktować jako nadrzędne wobec pozostałych zasad organizacji ruchu.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami sygnały świetlne mają pierwszeństwo przed znakami regulującymi pierwszeństwo przejazdu. Oznacza to, że ważniejsze są wskazania sygnalizatora niż znaki pionowe i poziome znajdujące się przy i na jezdni.
Na samym końcu hierarchii znajdują się normy ogólne np. zasada prawej ręki. Należy je stosować tam, gdzie ruch nie jest kierowany wydawanymi poleceniami, sygnalizacją świetlną lub znakami.
Jakie polecenia może wydawać osoba kierująca ruchem?
Kierujący ruchem wydaje sygnały za pomocą postawy ciała oraz ruchu rąk. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje na ten temat.
- Jeśli kierujący ruchem jest zwrócony bokiem do nadjeżdżających pojazdów, oznacza to zezwolenie na wjazd na skrzyżowanie lub odcinek drogi.
- Jeśli kierujący ruchem jest zwrócony przodem lub tyłem do nadjeżdżających pojazdów, oznacza to zakaz wjazdu na skrzyżowanie lub odcinek drogi.
- Jeśli kierujący ruchem podnosi rękę, oznacza to mającą nastąpić zmianę dotychczasowego sygnału. Uczestnicy, dla których ruch był zamknięty, muszą przygotować się do wjazdu na skrzyżowanie. Z kolei kierowcy, dla których ruch był otwarty, uniesiona ręka oznacza, że za chwilę otrzymają sygnał zakazujący wjazdu.
- Jeśli kierujący ruchem wyciąga rękę poziomo, poprzecznie do kierunku jazdy zbliżających się pojazdów, oznacza to zakaz wjazdu.
W warunkach niedostatecznej widoczności sygnały są nadawane tarczą ze światłem odblaskowym lub czerwonym bądź latarką z czerwonym światłem.
Co warto wiedzieć o sygnalizacji świetlnej?
Sygnalizacja świetlna służy do kierowania ruchem oraz do ostrzegania użytkowników dróg o niebezpieczeństwie. Sygnalizatory powinny znajdować się po prawej stronie jezdni (lub nad poszczególnymi pasami ruchu, których dotyczą) – mogą być powtórzone również po lewej stronie.
Poszczególne kolory sygnalizacji oznaczają:
- zakaz wjazdu na skrzyżowanie lub wejścia na przejście dla pieszych – światło czerwone,
- możliwość wjazdu na skrzyżowanie lub wejście na przejście dla pieszych pod warunkiem, że jest na nich dostatecznie dużo miejsca, a kierowca lub pieszy będzie mógł je opuścić przed zmianą światła – światło zielone,
- zakaz wjazdu na skrzyżowanie dla wszystkich uczestników ruchu z wyjątkiem tych, dla których ruch był otwarty, a ich pojazdy znajdowały się na tyle blisko skrzyżowania, że zatrzymanie się nie było możliwe – światło żółte.
Warto pamiętać, że sygnał w kolorze żółtym to także polecenie opuszczenia skrzyżowania dla wszystkich uczestników ruchu, którzy się na nim znajdują.
Sygnał zielony w kolorze strzałki zezwala na jazdę wyłącznie w kierunku, który ona wskazuje. Jeśli jest on nadawany łącznie z sygnałem czerwonym, kierujący może skręcić pod warunkiem, że taki manewr nie utrudni ruchu pojazdów znajdujących się na drodze, na którą chce wjechać. Należy także uważać na pieszych korzystających w tym czasie z przejścia.
Hierarchia znaków drogowych – co warto wiedzieć?
Wzory znaków drogowych są określone przepisami zawartymi w Rozporządzeniu w sprawie znaków i sygnałów drogowych. Biorąc pod uwagę sposób ich umieszczania na drodze, dzieli się je na:
- znaki pionowe – umieszczane na słupkach, konstrukcjach wsporczych lub nad jezdnią,
- znaki poziome – nanoszone bezpośrednio na jezdnię.
Pierwsza grupa znaków to:
- znaki ostrzegawcze (typu A) – w kształcie trójkąta równobocznego z wierzchołkiem skierowanym do góry (z wyjątkiem znaku A-7 „ustąp pierwszeństwa”), z żółtym tłem i czerwoną obwódką,
- znaki zakazu (typu B) – w kształcie koła (z wyjątkiem znaków B-20 „stop”, B-39 „strefa ograniczonego postoju” oraz B-43 „strefa ograniczonej prędkości”), z białym lub niebieskim tłem oraz czerwoną obwódką,
- znaki nakazu (typu C) – w kształcie koła (z wyjątkiem znaku C-17 „nakazany kierunek jazdy dla pojazdów z materiałami niebezpiecznymi”), z błękitnym tłem i białymi piktogramami (z wyjątkiem wspomnianego znaku C-17),
- znaki informacyjne (typu D) – w kształcie prostokąta z granatową obwódką i białym tłem lub z białym tłem oraz czarnym obrazem,
- znaki kierunku i miejscowości (typu E) – to drogowskazy o różnym kształcie i kolorze,
- znaki uzupełniające (typu F) – w kształcie dużych prostokątów lub kwadratów w kolorze niebieskim i żółtym,
- tabliczki do znaków drogowych (typu T) – małe prostokątne tabliczki w kolorze białym lub żółtym z czarnymi napisami lub symbolami.
Znaki poziome mają postać linii, strzałek, napisów oraz innych symboli. Mają barwę żółtą lub białą. W przypadku, gdy na jezdni umieszczone są znaki poziome w obu kolorach, to pierwszeństwo mają te w kolorze żółtym.
